نگارش در زبان انگلیسی

نگارش در زبان انگلیسی

بین نگارش در زبان انگلیسی با آنچه ما در مدرسه یاد گرفته ایم چه تفاوتی وجود دارد ، به چه دلیل و چگونه این فاصله را از بین ببریم؟

یکی مهارت های مهم برای یک زبان آموز، مهارت نوشتن و نگارش در زبان انگلیسی است. فقط تعداد انگشت شماری از افراد از استعداد ذاتی بالایی در نویسندگی بهره می برند و به اصطلاح نویسنده زاده شده اند. مهارت در نوشتن و نگارش در زبان انگلیسی برای سایر افراد، مهارتی اکتسابی و حاصل سال ها تمرین و تلاش و نوشتن در مورد موضوعات مختلف است. مهارت در نگارشدر زبان انگلیسی، چه به زبان مادری و چه در زبان انگلیسی نتیجه یادگیری صحیح اصولی و تمرین پایدار است. بر خلاف تصور بیشتر زبان آموزان، نگارش در زبان انگلیسی به دلیل داشتن منابع بسیار زیاد آموزشی و روش های گوناگون خیلی ساده تر از فارسی است.

یکی از عللی که نگارش در زبان انگلیسی برای اکثر فارسی زبانان کاری سخت و پیچیده جلوه می کند، روش آموزش نگارش در مدارس ایران است که تفاوت زیادی با آنچه که در کشور های انگلیسی زبان آموزش داده می شود دارد. در مدرسه های ایران، برای نوشتن و نگارش یک انشا به دانش آموزان یک موضوع می دهند و از آن ها می خواهند در مورد آن مطلبی بنویسند. موضوعات اکثرا آزادند و استفاده از آرایه های ادبی در نوشته به زیبایی و قدرت کلامی متن می افزاید و همچنین باعث دریافت نمره ی بهتری می شود. در حالی که استفاده از این موارد مشابه در نوشتن و نگارش مقالات توضیحی و علمی آزمون های انگلیسی به اصلا توصیه نمی شود و استفاده ی بیش از اندازه از صنایع ادبی به عنوان گنگی و ناتوانی در ادای درست کلام و همچنین ضعف در نگارش صحیح تلقی می شود. از آنجا که می توان گفت که در نظام آموزشی ایران به جز تعداد معدودی از مدارس خصوصی، قوانین نوشتن و نگارش علمی و تحقیقی، یا نگارش مقاله و تحقیق، به دانش آموزان به صورت عملی، بنیادی و از پایه آموزش داده نمی شود، زبان آموز نیاز بیشتری به آموختن اصول نگارشی از ابتدای آموزش زبان دوم دارد. اما متاسفانه موسسات آموزشی زبان در این زمینه بسیار ضعیف عمل می کنند. اکثر زبان آموزان حتی در سطوح پیشرفته با مشکلات جدی در نوشتن و نگارش در زبان انگلیسی مواجه هستند.

در آزمون های معتبر زبان انگلیسی مانند تافل ، آیتلس ، جی آر ای ، 25 درصد نمره ی کل آزمون به نگارش مقاله اختصاص داده شده است. اما بر خلاف فارسی، نگارش انشا مد نظر نیست. نگارش و نوشتن مقاله های انگلیسی، حتی آنهایی که موضوع به ظاهر آزاد دارند اصول و قوانین کاملا مشخص و متفاوت با انشای فارسی دارند. ممکن است در نظر اول این امر دشوار به نظر بیاید ما در عمل کار آموختن را بسیار آسان و اصولی می کند.

نگارش در زبان انگلیسی

مشکلات آموزشی در نگارش و نوشتن، که از ناتوانی خود آموزگاران زبان ، عدم توجه و برنامه ریزی کافی توسط موسسات آموزشی و فقدان برنامه های آموزشی جذاب و متنوع و کارآمد سرچشمه می گیرد، بهای بسیار سنگینی نه فقط برای شرکت کنندگان در آزمون های تافل و آیلتس و غیره، بلکه برای فرهیختگان، صاحب نظران، و محققان ایرانی داشته اند. نگارش و نوشتن غیر حرفه ای و کودکانه ی مقالات علمی به زبان انگلیسی، در موارد بی شماری باعث نادیده گرفته شدن یافته های بسیار با ارزش محققان فارسی زبان شده است. مقاله هایی که بعد از مدت زمان کوتاهی با کمی تغییرات با بیان صحیح و قدرت نگارش علمی بالا توسط محققان انگلیسی زبان بازنویسی می شوند و به نام آن ها ثبت می شوند و یا حداقل به قلم آنها محبوبیت و شهرت می یابند. در صورتی که یافته های اولیه به نام ایرانیان ثبت شده است، متن نوشته شده توسط آنها یا آن قدر خشک و ناملموس و دارای کلمات قلمبه سلمبه است که فقط سایر فارسی زبانان مسلط به انگلیسی با تفکر فارسی آمیخته، آن را به عنوان یک نوشته قوی و خوب قبول دارند و یا تا حدی ساده و خسته کننده و پر از لغات تکراری است که توجه جامعه ی علمی جهانی را به خود جلب نمی کند حتی اگر یافته های علمی مطرح شده از ارزش بالایی برخوردار باشند. با توجه به این موارد، سیستم آموزشی نیاز‌‌‌ به روش های جدید و کارآمد آموزش نگارش و نوشتن دارد و مدرسین زبان ابتدا باید خود مهارت کافی در این زمینه را پیدا کنند و سپس با برنامه ریزی صحیح آموزش نوشتن و نگارش در زبان انگلیسی را در برنامه ی کار خود قرار دهند.

مقاله های انگلیسی بیش از آن که قدرت ادبی نویسنده را مورد آزمایش قرار دهند، به سازمان دهی اطلاعات گفته شده شده، پیوستگی مفاهیم، و توضیح کامل و جامع موضوع مورد نظر می پردازند. به عنوان مثال اگر از شما خواسته شود نوشته ای مورد در آمدهای میلیاردی هنرمندان و خواننده های دنیا بنویسید، و شما نوشته خود را با این جمله شروع کنید؛ خوانندگان درآمد خیلی بالایی دارند، در همان نظر اول، مقاله ی شما بی اعتبار نامیده می شود چرا که جمله ی اول شما که باید نمایانگر موضع شما و نمایانگر جهت گیری شخصی شما در مورد موضوع گفته شده باشد، تنها به بیان ظواهر ذکر شده می پردازد و فاقد هر گونه نظر و دیدگاه شخصی از طرف شماست. اشکال دومی که با نوشتن چنین جمله ای در ابتدای مقاله مرتکب شده اید، کلی گویی است. چیزی را که شما در جمله ی اول و یا کلیدی خود می نویسید، باید توانایی آن را داشته باشید در یکی یا دو صفحه ای که فرصت دارید راجع به آن توضیح دهید، کاملا بسط داده شده و تمام زوایای آن با مثال و توصیف و توضیحات کافی جزییات و توضیحات لازم ، مورد بررسی قرار گیرد. لذا یک نویسنده مبتدی حتما باید نمودار کلی از نکات کلیدی که قصد مطرح کردن آن را دارد چه به صورت ذهنی و چه به صورت تصویری داشته باشد تا بتواند حق مطلب را به خوبی ادا کند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 − شش =