زندگی به عنوان یک دو زبانه

دوزبانه - موسسه زبان ایران اروپا

تبدیل شدن به یک فرد دو زبانه

در هر زمان می توان یک دو زبانه شد

برخی بر این عقیده اند اگر شما زبان دوم خود را در دوران نوزادی و یا حداقل در کودکی فرا نگیرید، نمی توانید یک دو زبانه “واقعی” شوید. این درست است که یک چیز جادویی در مورد یک کودک نو پایی وجود دارد که با یک زبان با پدر و با زبانی دیگر با مادرش صحبت می کند. اما در واقع، می توان در هر زمان در طول زندگی فردی دوزبانه شد.  به عنوان یک کودک، به عنوان یک نوجوان، یا به عنوان یک بزرگسال.
کودکانی که همزمان دو زبان را فرا می گیرند بسیار مورد مطالعه قرار گرفته اند. پدر و مادر برخی اوقات رویکردی دارند که اجازه می دهد این کودکان در معرض هر دو زبان قرار بگیرند اما در اکثر موارد کودکان زبان دوم را پس از زبان اول فرار میگیرند.
اکثر کودکان دو زبانه شروعی تک زبانه دارند. آنها ابتدا یک زبان اصلی را فرا می گیرند و پس از آن، معمولا وقتی که به مدرسه می روند، زبان دوم را یاد می گیرند. به معنای واقعی کلمه میلیون ها کودک در سراسر جهان به این روش دو زبانه شده اند. سپس، بسته به کشوری که در آن زندگی می کنند، ممکن است شروع به یادگیری زبان سوم (و حتی چهارم) به عنوان یک واحد درسی کنند.
کودکان بزرگتر و نوجوانان نیز ممکن است دو زبانه شوند. این اتفاق زمانی رخ می دهد که آنها به یک منطقه زبانی یا یک کشور دیگر بروند و شروع به تحصیل در زبان جدید کنند.

آیا کسی می تواند دیرتر از این سن نیز دو زبانه شود؟

هیچ محدودیت سنی برای فراگیری یک زبان جدید و پس از آن ادامه زندگی با دو یا چند زبان وجود ندارد. و به همچنین، در مواردی به غیر از مهارت تلفظ ، هیچ گونه محدودیتی در میزان تسلطی که فرد می توان در زبان جدید بدست آورد وجود ندارد. رمان نویس مشهور آگوتا کریستوف مجارستانی در سن 21 سالگی در پی حوادث سال 1956 فرار کرد و به بخش فرانسوی زبان سوئیس آمد. او فرانسه را از ابتدا فرا گرفت و چند سال بعد اولین رمان خود را به فرانسوی منتشر کرد.

نیاز به تعامل با دیگران، به تحصیل یا کار، به شرکت در فعالیت های اجتماعی و غیره و در یک کلام نیاز به یک زبان عامل اصلی ای است که منجر به یادگیری و پیشرفت فرد در یک زبان می شود. اگر نیاز به یک زبان وجود داشته باشد، اکتساب زبان معمولا اتفاق می افتد. این حقیقت در مورد کودکان و بزرگسالان صدق میکند.

عوامل دیگری نیز ممکن است وجود داشته باشند: ورودی و کاربرد کافی زبان ؛ کمک خانواده، دوستان، همکاران، و جامعه به طور کلی، یادگیری رسمی زبان برای برخی از افراد؛ و نگرش مثبت نسبت به زبان و فرهنگ مورد نظر، و همچنین نسبت به دو زبانگی

برخی ممکن است بپرسند:

آیا بهتر نیست زودتر دو زبانه شویم؟

این کاملا بستگی دارد. به عنوان مثال، تا جایی که نیاز مورد نظر است، زبان دوم ممکن است در اوایل زندگی مورد نیاز نباشد، از این رو این ممکن است دو زبانگی بعدتر به دست آید. اگر نیاز به یک زبان وجود ندارد، ممکن است زبان مورد نظر فرا گرفته نشود و یا خفته بماند.
یک مورد باقی می ماند و آن فصاحت در کلام است. برخی از محققان بر این باورند که “هر چه زودتر شروع به یادگیری زبان کنید، در آن زبان فصیحتر می شوید” . درست است که برای کسب تلفظ در زبان دوم در حد تلفظ کسی که آن زبان زبان مادری اش است ، “دوره حساس” کوتاه تر است، اما من دو زبانه هایی را میشناسم که در سن 15 سالگی زبان دوم را فرا گرفته اند و بدون هیچ لهجه ای صحبت می کنند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 − 1 =